ترک سیگار فقط کنارگذاشتن یک عادت نیست؛ فرصتی است که دوباره به قلب، ریه‌ها و تک‌تک سلول‌های بدنت می‌دهی. از همان دقیقه‌های اول، ضربان قلب رو به آرام‌شدن می‌رود و در روزهای بعد، بدن کم‌کم از فشار دود فاصله می‌گیرد. هر نفسی که بدون سیگار می‌کشی، انتخابی به سود سلامتی توست.
شاید شروع این راه با هوس، بی‌قراری یا خستگی همراه باشد؛ اما این احساس‌های گذرا، همهٔ داستان نیستند. با گذشت زمان، بویایی و چشایی می‌توانند بهتر شوند، گردش خون بهبود پیدا کند و نفس‌کشیدن و حرکت‌کردن آسان‌تر شود. حتی پس از سال‌ها مصرف، ترک سیگار می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی، ریوی و چندین نوع سرطان را کاهش دهد.
از اولین دقیقه تا شش ماه • بر پایهٔ منابع NHS، CDC و NCI
امیدِ واقعی، بر پایهٔ تغییرات واقعی بدن
تصور کن بدنت دیگر مجبور نباشد بارها و بارها با هزاران مادهٔ موجود در دود سیگار روبه‌رو شود. ترک سیگار معجزه‌ای یک‌شبه نیست؛ یک فرصت ادامه‌دار برای ترمیم و پیشگیری است. بعضی تغییرها خیلی زود آغاز می‌شوند، بعضی به هفته‌ها و ماه‌ها نیاز دارند و کاهش برخی خطرها در طول سال‌ها ادامه پیدا می‌کند. سرعت این مسیر برای همه یکسان نیست، اما شروع‌کردن در هر سنی فایده دارد.
در دقایق نخست، ضربان قلب شروع به پایین‌آمدن می‌کند. با ادامهٔ ترک، فشار واردشده به قلب و رگ‌ها کمتر می‌شود و خطر سکتهٔ قلبی و بیماری‌های قلبی‌عروقی نسبت به ادامهٔ سیگارکشیدن کاهش می‌یابد. قلب برای دوست‌داشتن زندگی، به دود نیازی ندارد.
با قطع دود، مونوکسیدکربن خون در روزهای نخست پایین می‌آید. در هفته‌ها و ماه‌های بعد، گردش خون و برخی عملکردهای تنفسی می‌توانند بهتر شوند؛ سرفه، خس‌خس و تنگی نفس هم ممکن است کمتر شوند. اگر ریه از قبل آسیب دیده باشد، همهٔ آسیب‌ها لزوماً برگشت‌پذیر نیستند، اما ترک همچنان سودمند است.
بعضی افراد ظرف چند روز متوجه می‌شوند غذاها خوش‌طعم‌تر و رایحهٔ باران، چای یا گل‌ها واضح‌تر شده است. این تغییر کوچک شاید در ظاهر ساده باشد، اما یادآوری قشنگی است که زندگی پر از لذت‌هایی است که برای تجربه‌کردنشان هیچ سیگاری لازم نیست.
با بهترشدن گردش خون در هفته‌های بعد از ترک، راه‌رفتن و فعالیت بدنی ممکن است راحت‌تر شود. تغییرها تدریجی‌اند و به وضعیت سلامت و آمادگی بدن بستگی دارند. هدف، رقابت با دیگران نیست؛ این است که امروز کمی بیشتر از دیروز هوای خودت را داشته باشی.
کنارگذاشتن سیگار فقط به خودت کمک نمی‌کند. وقتی دود دست‌دوم را از خانه، خودرو و جمع‌های نزدیک دور می‌کنی، دیگران هم کمتر در معرض مواد زیان‌آور آن قرار می‌گیرند. این می‌تواند هدیه‌ای آرام و بی‌سروصدا به آدم‌ها و حیواناتی باشد که کنارت زندگی می‌کنند.
ترک سیگار احتمال مرگ زودرس و خطر چندین سرطان و بیماری مزمن را کاهش می‌دهد. حتی اگر سال‌های زیادی سیگار کشیده باشی، دیر نشده است. هر نخِ نکشیده، پولی است که می‌تواند صرف یک دلخوشی تازه شود و فرصتی است برای ساختن فردایی آزادتر از دود.
لازم نیست امروز همهٔ راه را ببینی. کافی است امروز، یک قدم به زندگی‌ای نزدیک‌تر شوی که در آن نفس‌کشیدن ساده‌تر و انتخاب‌هایت آزادانه‌ترند. تو قرار نیست بی‌نقص باشی؛ قرار است ادامه بدهی.
مطالب این بخش بر پایهٔ NHS و CDC نوشته شده‌اند؛ زمان‌بندی و میزان بهبود در افراد مختلف متفاوت است.
این شمارش، زمان تقریبی تغییرات بدن است؛ زمان رفع علائم تو را پیش‌بینی نمی‌کند. ماه‌ها برای شمارش، ۳۰ روزه در نظر گرفته شده‌اند.
بهبودی و سختی می‌توانند هم‌زمان باشند.
با نکشیدن نخ بعدی، ورود دوبارهٔ دود سیگار را متوقف می‌کنی.
ممکن است فعلاً هیچ علامتی نداشته باشی؛ لازم نیست منتظر یک حس ویژه باشی.
ضربان قلب شروع به بازگشت به حالت معمول می‌کند.
برای این دقیقه، علامت ترک مشخص و همگانی گزارش نشده است.
کاهش مونوکسیدکربن خون در ساعات ابتدایی آغاز می‌شود.
میل به سیگار یا بی‌قراری می‌تواند ظرف چند ساعت شروع شود؛ برای همه یکسان نیست.
طبق جدول NHS، مونوکسیدکربن خون تقریباً نصف شده و اکسیژن در حال بازیابی است.
ممکن است هوس و حواس‌پرتی داشته باشی؛ شدت آن ساعت‌به‌ساعت قابل پیش‌بینی نیست.
CDC کاهش نیکوتین خون به صفر را حدود یک روز گزارش می‌کند؛ فقط اگر نیکوتین دیگری مصرف نشود.
اضطراب، تحریک‌پذیری یا اختلال خواب ممکن است ظاهر شوند.
بویایی و چشایی ممکن است بهتر شوند. NHS حدود ۴۸ ساعت و CDC چند روز را برای رسیدن مونوکسیدکربن به سطح غیرسیگاری ذکر می‌کنند.
روز دوم می‌تواند چالش‌برانگیز باشد؛ بهترنشدن حال تو به معنی بی‌اثر بودن ترک نیست.
شل‌شدن لوله‌های نایژه می‌تواند نفس‌کشیدن را آسان‌تر کند.
علائم ترک معمولاً در سه روز اول به اوج می‌رسند؛ این یک الگوی معمول است، نه موعد قطعی پایان.
پرهیز از دود ادامه دارد؛ برای روز چهارم یک تغییر ناگهانی و قطعی نداریم.
هفتهٔ اول اغلب سخت‌ترین هفته است؛ شدت علائم ممکن است بالا و پایین شود.
به بازهٔ بهبود گردش خون نزدیک می‌شوی.
هوس، خواب نامنظم یا اشتهای بیشتر ممکن است هنوز باشند.
بازهٔ بهبود گردش خون، حدود ۲ تا ۱۲ هفته، شروع شده است.
علائم ترک به‌طور میانگین ۳ تا ۴ هفته طول می‌کشند؛ برای بعضی‌ها بیشتر.
وارد بازهٔ کاهش سرفه و تنگی نفس می‌شوی؛ CDC آن را ۱ تا ۱۲ ماه توصیف می‌کند.
محرک‌هایی مثل قهوه یا جمع سیگاری‌ها هنوز می‌توانند هوس ایجاد کنند.
بهبود گردش خون در بازهٔ هفته‌های ۲ تا ۱۲ ادامه دارد.
افزایش اشتها یا وزن برای بعضی افراد رخ می‌دهد؛ حتمی نیست.
بهبود سرفه، خس‌خس و عملکرد ریه در بازهٔ ۳ تا ۹ ماه گزارش شده است.
علائم تنفسی ماندگار را صرفاً «پاک‌شدن ریه» فرض نکن.
کاهش علائم تنفسی می‌تواند ادامه پیدا کند؛ سرعت آن به وضعیت قبلی ریه بستگی دارد.
هوس وابسته به موقعیت ممکن است گهگاه برگردد؛ این به معنی شروع دوبارهٔ همهٔ علائم نیست.
هنوز در بازهٔ بهبود تنفس هستی. ترک در هر سنی مفید است؛ کاهش خطر بیماری‌ها در سال‌های بعد ادامه دارد.
شش ماه، موعد پاک‌شدن کامل ریه یا صفرشدن خطر بیماری نیست.
لازم نیست همین حالا برای شش ماه بجنگی. چند دقیقه برای خودت فاصله بساز.
نفس معمولی و راحت بکش. لازم نیست نفست را حبس کنی.
سه دقیقه یک ابزار مکث است؛ تضمین پایان هوس نیست. اگر هوس ماند، دوباره کمک و راهکار را امتحان کن.
اضطراب می‌تواند بخشی از ترک باشد و معمولاً با گذر زمان کم می‌شود. اگر شدید یا غیرقابل‌کنترل است، یا خلق پایین بعد از چند هفته بهتر نمی‌شود، کمک پزشکی بگیر؛ آن را صرفاً به ترک نسبت نده. منبع ۴
بعد از قطع سیگار، کافئین مدت بیشتری در بدن می‌ماند. کاهش قهوه، چای پررنگ و نوشیدنی انرژی‌زا، به‌ویژه عصرها، می‌تواند به بی‌قراری و خواب کمک کند. منبع ۴
سرفه و یبوست در برخی افراد گزارش می‌شوند. هر سرفه‌ای علامت ترمیم نیست؛ سرفهٔ شدید، مداوم یا رو به بدترشدن نیاز به بررسی دارد. منبع ۳
یک لغزش ارزش تلاش قبلی را پاک نمی‌کند. محرک آن را شناسایی کن، دوباره به برنامه برگرد و در صورت نیاز کمک بگیر. برای شمارش دورهٔ فعلیِ بدون دود، زمان آخرین نخ را دوباره ثبت کن.
درد قفسهٔ سینه، تنگی نفس شدید یا ناگهانی، غش یا سرفهٔ خونی را به ترک نسبت نده؛ فوراً ارزیابی پزشکی بگیر. اگر فکر آسیب‌زدن به خودت داری یا احساس می‌کنی در امان نیستی، تنها نمان و همین حالا از اورژانس محلی و فردی قابل‌اعتماد کمک بگیر.
اگر بیماری زمینه‌ای داری یا داروی منظم مصرف می‌کنی، پزشک را از ترک مطلع کن؛ دوز دارو را خودسرانه تغییر نده. این صفحه راهنمای عمومی است، نه تشخیص یا نسخهٔ شخصی.
منابع دربارهٔ بعضی زمان‌ها تفاوت دارند؛ به همین دلیل بازه‌ها و عدم قطعیت را حفظ کرده‌ایم. نداشتن یک علامت یا دیرتر حس‌کردن بهبود، نتیجهٔ ترک را تعیین نمی‌کند.
روز شروع را در تقویم ایرانی انتخاب کن.